Over André Mosis

Interview met André Mosis Bron: personeelsblad Koorenhuisnieuws - juli 2002 Tekst: Judith Rikken lees ook: Wie ben ik? lees ook: De docentenopleiding van André lees ook: De taal van handdrums

De passie van. André Mosis 'Als schilder zal ik sterven' Baliemedewerker, percussionist, kenner van de Afro-Surinaamse muziek, docent, organisator en schilder; André Mosis is het allemaal. Bij dat alles blijft hij kalm, héél kalm. Zo'n twintig uur per week is André achter de balie in de hal te vinden. Als de rust zelve. 'Ik pleit ervoor om kalm te zijn, het hele seizoen door', zegt hij op de weloverwogen manier, die zo kenmerkend voor hem is. 'Met het tegenovergestelde - opvliegerig zijn - bereik je minder.' Toch laat hij wel - letterlijk - van zich horen. Zit hij niet achter de balie en trilt het gebouw weer eens op zijn grondvesten, dan is de kans groot dat hij in de buurt is. Naast zijn reguliere percussielessen op vrijdagavond, grossiert André namelijk ook in zogenoemde workshops op maat voor bedrijfsleven, overheid en scholieren. Om de opzwepende ritmes die dan vanachter de deur van - meestal - lokaal 23 opklinken, kan niemand echt heen. Wat de 'boodschappen' die André op zijn apinti (drum) voorspeelt ook mogen betekenen, feit is dat inmiddels menige overheidsambtenaar ze op de tussen hem of haar knieën geklemde dron (ook een Afro-Surinaamse drum) met veel enthousiasme heeft nageroffeld. Nieuwe basisritmes Hoe meer mensen op deze manier kennismaken met 'zijn' muziek, hoe beter, vindt André. Als nakomeling van de opstandige Afrikanen die in de 17 e en 18 e eeuw de slavernij ontvluchtten, ziet hij zichzelf als de bron van de traditionele Surinaamse Marron-muziek in Nederland. 'Er zijn hier weinig tot geen deskundigen die nog hart hebben voor deze zaak. Ik kom cd's tegen met beschrijvingen van de muziek waar ik wel om kan huilen. Mijn missie is om de kennis over de Afro-Surinaamse muziek over te dragen en nieuwe basisritmes te maken. Daarop word ik achter de receptie trouwens weleens betrapt. Als de telefoon eindelijk eens twee minuten niet rinkelt, zit ik meteen, onbewust, met mijn vingers op de balie te tikken.' Met zijn nieuwe ritmes echter verwacht André geen eeuwige roem te verwerven. 'Ik werk achter de schermen, corrigeer het spel van anderen, die op hun beurt nieuwe inhoud geven aan mijn ritmes en ze combineren met bestaande ritmes. Maar mijn naam blijft niet hangen. Uiteindelijk ligt mijn hart bij het schilderen. Dat doe ik op zondag, de enige dag in de week dat ik er tijd voor heb. Mijn stijl? Sommigen noemen het surrealistisch, ik zou zelf liever zeggen 'kingbothoïstisch'. Als schilder noem ik mijzelf Kingbotho, de naam van een bij alle wezens zeer geliefde bosvrucht. In die hoedanigheid, als schilder, zal ik sterven.' Afro-Surinaamse muziek is de muziek van Surinamers van Afrikaanse oorsprong. Het repertoire bestaat uit de muziekstijlen van de Marrons en die van de Creolen. De voorouders van de Marrons waren vrijheidsstrijders, die zich verzetten tegen het kolonialisme en met wie de koloniale overheid in 1760 vrede sloot. Sindsdien wonen de Marrons in zes gemeenschappen in het Surinaamse binnenland. Creolen zijn Afrikanen die na de afschaffing van de slavernij op 1 juli 1863 in de kustgebieden van Suriname een bestaan hebben opgebouwd. De Afro-Surinaamse muziek wordt onderverdeeld in religieuze en sociale muziekstijlen. Marrons en Creolen hebben aparte stijlen. Het domein van de religieuze muziek is voorbehouden aan specialisten die zich dienen te houden aan godsdienstige afspraken. De sociale muziekstijlen worden in uiteenlopende contexten uitgevoerd en bereiken daardoor een breder publiek. Het aantal muzikanten in deze categorie stijgt ten opzichte van de religieuze muziek. Het instrumentarium van de traditionele Afro-Surinaamse muziek bestaat voornamelijk uit slagwerk (diverse drums en slagborden). Rammelaars en enkele andere kleine percussie-instrumenten vervullen een ondersteunende rol. Er wordt voornamelijk in ensembles gespeeld, aangevuld met zang en dans. In de traditionele Marrongemeenschappen is geen sprake van klassikaal onderwijs. In de jaren tachtig echter heeft André Mosis klassikaal onderwijs in drumming geïntroduceerd in Paramaribo. De groepslessen die sinds 1991 onder meer in het Koorenhuis worden gegeven zijn gebaseerd op de door hem ontwikkelde KLM-methode (Kijken-Luisteren-Meedoen)

KingbothoArtStudiO Haverschmidtstraat 96, 2522 VT Den Haag Mobiel: 06 22379524 E-mail: kingbotho@hotmail | andre.mosis@gmail.com